โน้ตแผ่นที่ 12 : งานใหม่
posted on 24 Oct 2010 14:35 by lover-concertoโน้ตแผ่นที่ 12 : งานใหม่
"ไม่ปกติหรอก"
ทุกสายตาหันกลับมามองเจ้าของเสียงทุ้ม เรสยืนนิ่งไปแล้วถึงแม้ว่าสายตาทุกคู่ที่มองมาจะบ่งบอกถึงความอยากรู้อยากเห็นก็ตาม
"อื่ม..เราก็เคยอ่านเจอนะ แถวนี้ นอกจากจะไม่มีภูเขาไฟ รวมทั้งรอยแยกของแผ่นเปลือกโลกที่จะทำให้เกิดแผ่นดินไหวด้วย แล้วอีกอย่าง ที่นี่ก็คือหนึ่งในสี่แผ่นดินแห่งปัญญาเชียวนะ ถือเป็นดินแดนเวทย์มนต์ศักดิ์สิทธิ์อยู่แล้ว โดยเฉพาะที่เซนิคาเรนเนี่ย" มิเนะพูดขึ้นมา
"...เพราะงั้นเลยควรจะไม่มีเหตุการณ์ธรรมชาติเกิดขึ้นที่นี่สินะ" แคเรียพูดต่อ
"อืม" สาวผมดำกลับไปเงียบตามเดิม
"เอานาๆ อย่าคิดมากเลยจ้ะเด็กๆ" พี่ไซออนส่งยิ้มให้กับทุกคน (กลายเป็นนางงามไปแล้ว??)
"อืม ผมก็ว่า..เดี๋ยวพวกผู้ใหญ่เขาคงจัดการกันเองละมั่งครับ ถ้าเกิดอะไรขึ้นจริงๆนะ?" ลูซพูดต่อ
"อือ เอาเป็นว่านะ !!! ไปเที่ยวกันเถอะ" เสียงเรย์โผล่ขึ้นมาอย่างขัดจังหวะความเครียด จึงได้สายตาดุๆจากทุกคนมา ยกเว้นมิลที่ก็เตรียมอยากจะออกไปเที่ยวแล้ว !
"เท้าแก ล้ะฮะ" โคว่า
"โอ้ย..ๆ นี่ใครๆ" เรย์ดึงคอคนเป็นน้องเข้ามาใกล้ตัว
"คุโรซาว่า ลูซ! เชียวนะ มนต์รักษานะ เรียนมาจากพี่อากิโดยตรง ไม่เป็นรองใครเชียวนะ" เรย์โฆษณาน้องตัวเองเรียบร้อย ส่วนคนเป็นน้องก็เริ่มใช้เวทย์รักษาพี่ตัวเองไปเงียบๆ
"...สรุปบ้านแกนี่ มีแกประหลาดคนเดียวสินะเนี่ย" มิลหัวเราะร่า
"เออ.." เรย์ทำหน้าเซ็ง
"เฮ้ยๆ ไหนๆก็ไหนๆละ สรุปก็คือ ไปเที่ยวงานกันได้และละ" เบียคุยิ้มร่า
"อื่ม ไปกันเถอะ" ฮิเดะสพายกระเป๋าเตรียมพร้อม
"ไม่รู้จักเหนื่อยกันใช่ไหมเนี่ย" เด็กผมสีเงินที่เป็นเพื่อนลูซถอนหายใจ
"ฮะฮะ สาวๆก็งี้ละ" พี่ไซออนพูด
"เอ้ย ไปกันเถอะ" มิลร้อง ก่อนจะสะกิดเรนที่อยู่ในโลกส่วนตัว
"อื้อออ" เจ้าตัวส่งเสียงรำคาญ ก่อนจะลุกขึ้นโดยดี
"เฮ้ย..นี่พวกแกคิดว่าเท้าเราหายเร็วขนาดนั้นเลยเหรอว้ะ ลูซพึ่งร่ายมนต์ให้เองนะ" เรย์ร้องบอก
"งั้นทิ้งแกแล้ว" แคเรียพูดล้อ พร้อมกับหัวเราะร่า
มิเนะมองภาพเบื้องหน้าเงียบๆ ก่อนจะหลุดหัวเราะมานิดนึง แล้วก็กลับไปทำหน้านิ่งเหมือนเดิม
"เอาเป็นว่า..ไปกันเถอะนะ" คนพูดน้อยที่สุดในกลุ่มเอ่ย ก่อนจะเดินนำทุกคนไป ทิ้งให้เรย์นั่งอยู่ที่เดิม
"อ้าวเฮ้ย..ทุกคนทิ้งเราจริงเหรอ"
ท่ามกลางแสงแดดจ้าของยามบ่าย กลางสนามควรจะว่างเปล่าเนื่องจากส่วนใหญ่วิชาในเวลานี้จะเป็นวิชาหลักทั้งสิ้น แต่ขณะนี้จะสามารถเห็นห้อง 4 ภาษาได้อย่างชัดเจน
"แล้วทำไมคนป่วยอย่างเราต้องมากระโดดตบด้วยละเนี่ย" มิลหายใจถี่ๆ พลางกระซิบเรย์ที่ยืนอยู่ข้างหน้า
"มารับผิดพร้อมกับเพื่อนๆไง" เรย์พูดด้วยความเคยชิน ก็ใช่สิ....กระโดดตบกลางสนามในวิชาครูกิลแบบนี้มันชักจะทำให้เธอชินแล้ว....
"แคเรียนี้ก็ดีเนอะ ไปขุดหาสมบัติอีกละ ไม่ต้องเข้าเรียน" มิลบ่นเสียงเบาต่อไป
"อื่ม..."
"20 ที หัวหน้าสั่งสิ" ครูกิลผู้สอนวิชาเศรษฐศาสตร์ประยุกต์เอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย
"20 ที ปฏิบัติ"
"1...2...3........19...20..."
"ไม่พร้อม..."
โอ้ย..ชีวิต เพิ่มอีกแล้วเหรอเนี่ย เรย์คิดในใจ...
"อีก10ที"
"เฮ้ย..เรย์..มีเพิ่มด้วยเหรอเนี่ย" มิลร้องถามด้วยความตกใจ ก็ใช่ละ มิลไม่สบายไปเป็นอาทิตย์ แล้วก็มาเจอกับครูกิลที่เปลี่ยนไป (ที่จริงไม่ได้เปลี่ยน แต่เพิ่มการลงโทษเข้ามา)
"10 ที ปฏิบัติ" หัวหน้าห้องสั่งเหมือนเดิม
"ไม่พร้อม"
"10 ที ปฏิบัติ"
"ยังไม่พร้อมอยู่ดี"
"5 ทีปฏิบัติ"
"ยัง..."
...โอ้ย..ครูคะ หนูจะตาย....
"...เรย์ เราอยากหยุดเรียนต่อหว่ะ" สาวผมชมพูร้องงอแงขึ้นมา
"อื่ม..เหมือนกัน โครตเหนื่อย" เรย์บ่นต่อ
"เอานา พวกแกอ่ะ ออกกำลังกายกันซะบ้างสิ" เรนเดินมาว่า
"ม่ายอ่ะ" ทั้งสองพูดพร้อมกัน
"เรย์"
"หืม??" เรย์หันหน้ามาตามเสียงเรียก มิเนะที่พึ่งทำงานให้กับวงเสร็จยื่นแฟ้มโน๊ตมาให้โดยไม่พูดอะไร "เอ๋? นี่คือ"
"โน๊ตที่ต้องซ้อม"
"อ่อ" เรย์พยักหน้าเหมือนจะเข้าใจ มิเนะจึงอุ้มอีกแฟ้มไปให้กับฮิเดะต่อ
...แสดงงานอะไรอีกละเนี่ย? ถึงได้มาเป็นแฟ้มขนาดนี้..
เรย์เปิดพลิกๆไปเรื่อยๆ ไม่มีอะไรอย่างอื่นเลยนอกจากโน๊ตยากๆ หญิงสาวขมวดคิ้ว ก่อนจะตัดสินใจเงยหน้าไปหามิเนะ
“นี่ อันนี้เล่นงานไหนเหรอเนี่ย?”
“...งานเต้นรำของสี่แผ่นดินแห่งปัญญาปลายปีนี้ไง”
”เอ๋..แต่นี้พึ่งจะเปิดเทอมใหม่มาเองนะ...ไหงซ้อมแล้วอ่ะ”
“...ปีนี้จะมีเหล่าศิษย์เก่ามาด้วยนะ” มิเนะเอ่ย
“..แล้ว...” เรย์ขัด
“กษัตริย์ใหญ่ๆ ของแต่ละเมือง ต่างก็เป็นศิษย์เก่าของเซนิคาเรน ดิมิทรี และอนาตเชียทั้งนั้น แล้วปีนี้พวกเขาทั้งหมดก็จะกลับมา ที่นี่กันทั้งหมดนั้นละ”
“....”
โอ่ว.... ตายหองจริงๆ
เรย์หน้าซีดขึ้น สรุปว่าปลายปีนี้ เธอจะได้เจอกับกษัตริย์ของทั้งโลกนี้เลยสินะ
อ้ะ...แต่ก็ได้เจอพร้อมกับวงอยู่ดี จะกลัวอะไรละ
เนอะ...?